شورای سیاست‌گذاری، جایگزین احزاب نیست
رفتن به بالا

پایگاه اطلاع رسانی حزب اعتماد ملی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۲ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 14 August
    تهران لطیف
    ٩١(°F)
    وزش باد ۵(mph)
    فشار ٢۵.٨٧(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٨٧(in)
اوقات شرعی

11396923-naseri

اعتماد ملی: رزمنده و جانبازی که در طول تمام هشت سال دفاع مقدس و از ۵۹/۷/۱۳ تا ۶۸/۱/۵ در جبهه بوده و از شمالی‌ترین تا جنوبی‌ترین مناطق عملیاتی از «گرده‌رش» در سلیمانیه عراق تا خرمشهر حضور داشته است، جانشین گردان ۵۰۸ عملیاتی حضرت امیر بوده و در عملیات حلبچه در سال ۶۶ شیمیایی شد، ۹ بار مورد اصابت گلوله و ترکش قرار گرفت، بر اثر جراحات ناشی از جنگ طحال ندارد، ۱۰ سانتیمتر از روده‌اش را بخاطر اصابت گلوله بریده‌اند، سه دنده‌اش را قطع کرده‌اند، یک شُش ندارد و شُش دیگرش هم شیمیایی است، حدود ۷۰ ترکش در سمت چپ بدنش قرار دارد و از ۶۲/۱۱/۲۷ تا به امروز سمت چپ بدنش بی‌حس است. پس از جنگ نیز به فعالیت سیاسی تشکیلاتی روی آورد و هم اینک دبیر حزب اعتماد ملّی ایلام و عضو شورای مرکزی این حزب در کشور است. او بهترین دوران زندگی خود را زمان دفاع مقدس و دوران رزمندگی می‌داند.
در ادامه، گفتگوی فریاد با محمدرضا ناصری‌شوهان، رزمنده و فعال سیاسی را در مورد فعالیت‌های سیاسی و تشکیلاتی وی از ابتدای انقلاب تا شورای هماهنگی احزاب اصلاح‌طلب ایلام می‌خوانیم:

فعالیت‌های سیاسی در استان‌ها متأثر از مطبوعات و روزنامه‌ها بود
اوایل انقلاب چیزی به نام اصلاح‌طلب و اصولگرا نبود و بحث‌های اصلی بین دو جناح چپ و راست مطرح می‌شد. طیف راست را بازاری و طیف چپ را خط امامی می‌گفتند. آن زمان چپی‌ها می‌گفتند که ما باید به جنبش‌های آزادی‌بخش جهانی کمک کنیم، همین کاری که امروز اصولگرایان انجام می‌دهند. مبارزه با آمریکا سرشعار چپی‌ها بود و اصلاً چپی‌ها سفارت آمریکا را اشغال کردند. در ایلام هم کسانی از جمله بنده گرایش به سمت طیف خط امامی داشتیم و فکر می‌کردیم که به این تفکر نزدیک‌تر هستیم. فعالیت‌های سیاسی ما در این مقطع بیشتر متأثر از مطبوعات و روزنامه‌ها بود و ما بیشتر هم با مطالعه روزنامه‌ها و جراید از جمله روزنامه سلام و مجله بیان که منعکس کننده دیدگاه‌ها و نظرات جناح چپ یا خط امامی بود با تفکرات چپی آشنا شدیم.

روزنامه سلام، تریبون اصلی جناح چپ
از سال ۶۱ به استخدام صداوسیما درآمدم و تا مرداد ۷۲ کارمند پخش رادیو و اطلاعات اخبار صداوسیما و در مقطعی مدیر پخش رادیو بودم، تفکراتم را نیز در صداوسیما ترویج می‌دادم، حاکمین بر صداوسیما عضو حزب جمهوری اسلامی بودند و به ما فشار می‌آوردند. هر موقع کوچک‌ترین فرصتی گیر می‌آوردم مروج تفکراتم بودم، عموم مردم جامعه هم سیاسی نبودند و فقط طیف‌هایی از مردم طرفدار فعالیت سیاسی بودند که من هم جزو همین گروه بودم. روزنامه سلام هم خیلی کم به ایلام می‌آمد و به همین خاطر خیلی سریع تمام می‌شد، چون من کارمند صداوسیما بودم و دیر می‌رسیدم که روزنامه را بخرم یکی از دوستان مطبوعاتی (آقای حمید داری‌پور) همیشه یک نسخه از روزنامه را برای من کنار می‌گذاشت.

منافقین، زمینه‌ساز محدودیت‌های حزبی
در سال‌های ابتدایی انقلاب به دلیل حضور تمام گروه‌ها فضای سیاسی و اجتماعی متکثرتر بود، مجلس اول بهترین مجلس بود  چون هم  این تنگناهایی که امروز در انتخاب نمایندگان وجود دارد در آن زمان نبود و هم  افراد از گروه‌ها و تفکرات مختلف در مجلس اول حضور داشتند و همه‌ی صداها در آن مجلس حضور داشتند اما از مجلس دوم تندروی‌ها، فضای مجلس را تحت شعاع خود قرار داد. مجلس سوم هم به نظرم مجلس خوبی بود، مجلسی با اکثریت طیف خط امامی و اقلیت بازاری بود که با مدیریت خوب رییس وقت مجلس در مقابل سخت‌گیری‌های اقلیت مجلس که البته اقلیتی صاحب نفوذ بودند عملکرد خوبی را در خاطره‌ها به جای گذاشت.
اما مهمترین دلیلی که باعث شد آن فضای باز در اوایل دهه ۶۰ محدود شود عملکرد منافقین بود. این گروهک با به راه‌انداختن درگیری‌های خیابانی زمینه‌ی محدودیت در آزادی‌ فعالیت‌های حزبی را فراهم کرد. البته تا زمانی که کار سیاسی می‌کردند و دست به اسحله نبرده بودند کسی با آنها کاری نداشت.
این گروهک انحصارطلب و منفور با بمب‌گذاری‌های متعدد و ترور اشخاص، چهره‌ی واقعی خود را نشان داد و سرانجام هم  از کشور خارج شدند. بدترین و زشت‌ترین کاری که منافقین انجام دادند پناه بردن به صدام حسین، دشمن درجه یک ملت ایران بود. صدام حسین خواهان از بین بردن تمامیت ارضی ایران بود و در شرایطی که تمام ملت همصدا و همدل پشت سر امام خمینی(ره) به دفاع جانانه از  مرز و بوم خود پرداختند منافقین برای پیش بردن اهداف شوم و کثیف خود که یکی از آنها رسیدن به قدرت و سرنگونی جمهوری اسلامی بود به دامان دشمن اصلی ایران پناه بردند.

مجمع و جامعه، محور فعالیت‌های سیاسی در دو دهه ۶۰ و ۷۰
مهمترین تشکل‌های سیاسی کشور در این سال‌ها مجمع روحانیون مبارز و جامعه روحانیت مبارز بودند، همانطور که از اسم آنها پیداست صرفاً دارای اعضای روحانی بودند و اما من روحانی نبودم و نمی‌توانستم عضو شوم ولی نمایندگی و مسئولیت مجمع را در ایلام به عهده گرفتم و هماهنگی روحانیون ایلام به عهده بنده بود.
در مرداد ماه سال ۷۲ و در دوره استانداری آقای مهندس یحیی محمدزاده زمینه‌ای فراهم شد که از صداوسیما به استانداری منتقل شوم و مدیر روابط عمومی استانداری شدم و دیگر اجازه ندادند که به صداوسیما برگردم. در این دوره زمینه ارتباط مناسب اصحاب رسانه و دستگاه‌ها را فراهم نمودم و همزمان به فعالیت سیاسی هم ادامه می‌دادم اما مهمترین کار ما در این دوره مربوط به انتخابات سال ۷۶ بود.

شکل‌گیری احزاب جدید دولت‌ساخته در دولت اصلاحات
سال ۷۶ من به عنوان نماینده مجمع روحانیون در استان طرفدار آقای خاتمی بودم و آن زمان هم تبلیغ برای آقای خاتمی کار بسیار سختی بود، من نیز چون در استانداری بودم خبرهای دست اول به دستم می‌رسید و من هم آن را به ستاد آقای خاتمی منتقل می‌کردم. به یاد دارم یک شب با یکی از اعضای ستاد ایشان تماس گرفتم و به او خبرها را گفتم، روز بعد که به استانداری رفتم بنده را صدا زدند و گفتند که شما دیشب این صحبت‌ها را با اعضای ستاد خاتمی داشتید که مایه تعجب بود. در سفری هم که آقای خاتمی به ایلام داشت استاندار وقت ایلام، ایشان را به صرف ناهار دعوت کرد که من در همان وقت ناهار به همه گفتم که رییس جمهور آینده، آقای خاتمی است که به دلیل این رفتارم نیز مورد غضب قرار گرفتم.
در جریان انتخابات هم، من و مرحوم آقای سیدجواد موسوی که حراست استانداری بود تهدید شدیم که اگر برای آقای خاتمی تبلیغ کنید دستگیر خواهید شد.
در این سال‌ها شاهد شکل‌گیری احزاب جدیدی در فضای سیاسی کشور بودیم که مهمترین آن جبهه مشارکت ایران اسلامی بود که در استان‌ها هم شعب گسترده آن شکل گرفت و توانست در انتخابات مجلس در کل کشور و شورای شهر تهران نقش‌آفرینی کند اما چون این فعالیت‌ها عمق و ریشه چندانی نداشت و از طرف دیگر تصور گردانندگان آن فراتر از واقعیات موجود بود عملاً تلاش برای محور قرار گرفتن حزب در جناح اصلاحات زمینه‌ساز شکست کامل جریان اصلاحات شد.

انتخابات ریاست جمهوری نهم، نشان دهنده ضعف فعالیت حزبی در ایران بود
در پایان دولت جناب خاتمی در سال ۸۴ مجمع روحانیون مبارز جلسات متعددی داشت تا کاندیدایی برای ریاست جمهوری معرفی کند و بعد از جلسات مکرر و فشرده و با بودن اختلاف نظرها اکثراً تصمیم گرفتند که حجت‌الاسلام والمسلمین کروبی را کاندیدا کنند ولی متأسفانه در بین راه بعضی از اعضا ایشان را تنها گذاشتند، جمعی از مرحوم آیت‌الله هاشمی رفسنجانی(ره) و بخشی نیز از دکتر معین حمایت کردند و همین مسأله باعث اختلاف در درون مجمع شد که نتیجه آن را همه‌ی مردم می‌دانند و منجر به شکست اصلاح‌طلبان شد. هر چند دیگر احزاب اصلاح‌طلب مانند مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی نیز در این اختلافات نقش پررنگی داشتند.

تلاش‌ها برای تشکیل حزبی غیردولتی
با مسائل پیش آمده در جریان انتخابات سال ۸۴ حجت‌الاسلام کروبی تصمیم گرفت حزبی فراگیر و عامه‌گرا را پایه‌گذاری کردند و از تمام مناصب دولتی کناره‌گیری کرد تا برای اولین بار  بعد از انقلاب شاهد پیدایش حزبی بدون اتکاء به قدرت دولتی شکل بگیرد نتیجه این تصمیم پیدایش حزب اعتماد ملّی بود و چون که بنده در انتخابات سال ۸۴ از مسئولین ستاد ایشان در ایلام بود و پیشتر نیز سابقه همکاری در مجمع روحانیون را داشتم پس از شکل گیری حزب مسئولیت آن را در استان به عهده بنده گذاشتند و تا کنون نیز مسئولیت آن را بر عهده دارم و در جریان برگزاری کنگره حزب در سال ۸۵ به عنوان عضو شورای مرکزی این حزب انتخاب شدم و ابن عضویت نیز همچنان ادامه دارد.

تغییر دیدگاه سیاسی افراد، ناشی از ضعف فعالیت‌های حزبی است
یکی از مشکلات فضای سیاسی کشور ضعف تحزب و کار تشکیلاتی سامان یافته است و چنانچه ما احزاب قوام یافته داشتیم یک مرتبه یک شخص گمنام نمی‌توانست از شهرداری به ریاست جمهوری برسد همچنین ضعف فعالیت های حزبی باعث شده تغییر دیدگاه سیاسی بسیاری از افراد از یک دولت با تفکر خاص به دولت دیگر دست به تغییر دیدگاه سیاسی بزنند در حالی که افرادی که عضو حزب هستند نمی‌توانند این کار را انجام دهند به عنوان نمونه سال ۸۴ بنده به عنوان یک فعال سیاسی شناسنامه‌دار طی یک مصاحبه، آقای احمدی‌نژاد را مورد نقد قرار دادم و گفتم که آقای احمدی‌نژاد به وعده‌های انتخاباتی خود عمل نکردند و روز بعد، عزل شدم و حکم کارشناس فناوری اطلاعات شهرستان چرداول به من داده شد و بعدها نیز فشار زیادی به من آوردند البته بعدها در دولت احمدی‌نژاد با واسطه به من پست‌هایی از جمله فرمانداری دهلران پیشنهاد شد که من گفتم برای قبول این پست دو شرط دارم، یکی اینکه  از ایده سیاسی که دارم دست نمی‌کشم و دوم اینکه هیچ وقت از دولت آقای احمدی‌نژاد تعریف و تمجید نمی‌کنم. پست دیگری هم که به من پیشنهاد شد معاونت منابع انسانی استانداری فارس بود که آنرا هم نپذیرفتم.
بعد حوادث سال ۸۸ نیز دبیرکل حزب اعتماد ملّی به حصر رفت تا پیش از حصر، دبیرکل حزب حلال مشکلات بسیاری از افراد سوای گرایش سیاسی آنها بود.

بار فعالیت احزاب بر دوش شورای مشورتی
از سال ۸۸ تا ۹۰ با تعطیلی احزاب اصلاح‌طلب دیگر امکان فعالیت جدی برای اصلاح‌طلبان وجود نداشت به عنوان نمونه در انتخابات مجلس نهم عملاً امکان حضور تشکیلاتی برای اصلاح‌طلبان فراهم نشد و خصوصاً ردصلاحیت اغلب چهره‌های اصلاح‌طلب عملاً فعالیت سیاسی را دشوار کرد تا اینکه با تدبیر بزرگان اصلاح‌طلب شورای مشورتی آقای خاتمی محور ساماندهی به فعالیت سیاسی جریان اصلاحات شد و با ورود مرحوم آیت‌الله هاشمی رفسنجانی به صحنه‌ی  انتخابات امیدواری بسیاری برای پیروزی جریان‌های معتدل و اصلاح‌طلب شکل گرفت اما زمانی که در کمال ناباوری مرحوم آیت‌الله هاشمی رفسنجانی که از استوانه‌های اصلی نهضت امام(ره) بود ردصلاحیت شد تا مدتی جامعه در شوک فرو رفت ولی در نهایت با حمایت آقایان خاتمی و هاشمی، آقای روحانی توانست بر تمام رقبای اصولگرای خود پیروز شود.

اعتدال‌گرایی، چالش جدید اصلاح‌طلبان
با پیروزی آقای روحانی ما با مشکل جدیدی از حیث فعالیت تشکیلاتی مواجه شدیم که همچون یک مانع بر سر راه تقویت فعالیت حزبی عمل کرد و شاید یکی از دلایل توجیه‌پذیر بودن کار شورایی به جای حزبی باشد. چون همچنان دولت تدبیر و امید غیرحزبی و فراجناحی است.
چون در دولت احمدی‌نژاد خیلی شفاف صحبت می‌کردیم، هم آقای احمدی‌نژاد تفکرات خود را داشت و تبلیغ می‌کرد و هم ما که طیف مخالف بودیم می‌توانستیم به خوبی تفکرات خود را تبلیغ کنیم حداقل ماهی یکبار مصاحبه، مقاله یا سخنرانی را در نقد دولت آقای احمدی‌نژاد داشتیم اما در دولت آقای روحانی که برآمده از تلاش اصلاح‌طلبان بود این فضا را در اختیار نداریم، به نوعی خودمان را مکلف به حمایت قاطع از دولت آقای روحانی می‌دانستیم و احیاناً اگر در جاهایی هم انتقاداتی به آقای روحانی وارد بود به خاطر فشار طیف راست نمی‌توانستیم آنها را بیان کنیم، دولت آقای روحانی فرصت انتقاد اصلاح‌طلبان را که همیشه انتقادگر بودند گرفت.

تعدد احزاب، آفت فعالیت سیاسی در ایران
نمی‌توان وضعیت فعالیت حزبی در استان را جدا از شرایط کلی احزاب در کشور دانست، ما الزامات و فرهنگ حزبی را در کشور مراعات نکرده‌ایم، کشوری که دنبال فرهنگ حزبی باشد رفتارش نیز براساس منش حزبی باشد و هیچ‌وقت در آن کشور ۴۰۰ یا ۵۰۰ حزب تأسیس نمی‌شود و فعالیت ندارد.
تعدد احزاب در کشور برای دموکراسی و برای تقویت کار حزبی، آفت است و فرصت نیست چون از یک طرف هیچکدام از این احزاب به این قدرت نرسیده‌اند که بخواهند یک تنه مبارزه کنند و ما در بزنگاه‌های سیاسی مثل انتخابات ناچاریم که جبهه تشکیل دهیم، جبهه اصولگرایان و جبهه اصلاح‌طلبان! به این دلیل که احزاب کشور به خاطر عدم رعایت فرهنگ تحزب رشد نکرده‌اند ما باید به دنبال قدرت‌دادن به احزاب باشیم.

قبیله گرایی، سد راه تحزب
دولت‌ها هم در سطح کلان و هم در سطح محلی توجهی به احزاب نداشته و ندارند و تمام رؤسای جمهور ما خود را فراحزبی و فراجناحی می‌دانستند و در سطح استان‌ها نیز نمایندگان دولت توجهی به جایگاه احزب و فعالان حزبی نداشته‌اند و حتی می‌توان گفت که احزاب را خسته کرده‌اند.
البته باید این را هم اضافه کنم که فرهنگ‌های بومی ما و تفوق قوم و قبیله بازی نیز همچون سد محکمی بر سر راه تقویت تحزب عمل کرده است و نمایندگان ما در مجلس شورای اسلامی و شورای شهر نیز عمدتاً برای پیروزی دست به دامن ایل و تبار خود می‌شوند و تاکنون نیز کمتر نشانی از حزبی شدن کاندیداها در رقابت‌های انتخابی دیده‌ایم.

احزاب صرفاً ماشین رأی جمع‌کنی نیستند
احزاب باید توجه کنند که صرفاً ماشین رأی جمع کنی و باشگاه انتخاباتی نیستند و لازم است به عنوان نهادهایی که مدعی رهبری و اداره جامعه هستند برای اداره امور برنامه عملیاتی داشته باشند و مثلاً در ایلام به عنوان استانی با داشتن منابع نفت و گاز حتماً برای توسعه فعالیت‌ها در این زمینه احزاب هم نفر متخصص و هم برنامه کاربردی و عملیاتی داشته باشند.

بی‌توجهی دولت‌ها و بی‌برنامه بودن احزاب
چون دولت‌ها اهمیتی به احزاب و افرادی که در رأس آنها هستند نمی‌دهند و در قدرت مشارکت ندارند شعب استانی احزاب هم خیلی تشویق نمی‌شوند که برنامه و نقشه مدون و عملیاتی مبتنی بر ظرفیت های و چالش های بومی تدوین کنند و به عنوان مجموعه حزبی واقعی به ایفای نقش بپردازند لذا اگر خواهان خروج از این شرایط هستیم باید دولت ها به احزاب توجه نمایند و کادرهای حزبی را در مناصب سیاسی و اجرایی بکار بگیرند.

شوراهای سیاسی موقتی، جایگزین احزاب نیستند
براساس قانون باید اهمیت اصلی متوجه احزاب باشد نه شورا. احزاب باید تقویت شوند و کار قانونی خود را انجام دهند یعنی باید مجوز داشته باشند که اگر برنامه‌ای داشته باشند قانونمند پیش بروند. احزاب باید حواسشان به خودشان باشد که قانون‌مدار باشند، محوریت کار با احزاب باشد نه شوراهایی که جنبه موقتی دارند.
شورای سیاست‌گذاری صرفاً برای انتخابات شکل می‌گیرد نه برای پیگیری امورات حزبی. با توجه به شرایطی که در سال‌های اخیر در کشور ایجاد شد شورای سیاست‌گذاری با اهداف انتخاباتی مشخص و با مشورت گرفتن از بزرگان و احزاب سیاسی شکل گرفت. فلسفه وجودی شورا این است که احزاب متعدد اصلاح‌طلب و افراد سیاسی شناخته شده را بدون وابستگی حزبی دور هم جمع کند تا صورت جمعی تصمیم بگیرند و خروجی را مشخص کنند نه اینکه به دلیل تقابل و تضاد با هم اختلاف داشته باشند. شورای سیاست‌گذاری هرچند دستاوردهایی در سطح ملّی داشته است اما فارغ از تشتت و تعارض نیز نبوده و دچار اختلافات درونی است به همین خاطر احزاب عضو شورای سیاست‌گذاری تصمیم گرفتند تا شورای هماهنگی احزاب را در جهت پیشبرد اهداف حزبی تشکیل دهند و در مدت کوتاهی که از عمر این شورا می‌گذرد با تشکیل کمیته‌ها و برگزاری منظم جلسات در راستای تدوین برنامه‌های کارشناسانه جهت کمک و حمایت از دولت اقدامات خوبی صورت گرفته است.

شورای هماهنگی، حامی و پشتیبان نماینده عالی دولت در استان
مجری برنامه‌ها دولت است و قدرت در دست احزاب نیست که مجری باشد. الآن به جز حزب اعتدال و توسعه که به دولت وابسته است بقیه احزاب هیچ وابستگی به دولت کنونی ندارند. مجری برنامه‌های دولت در استان‌ها مدیران ارشد و مدیران ستادی هستند. من به عنوان رییس شورای هماهنگی احزاب اصلاح‌طلب صراحتاً اعلام می‌کنم برنامه ما کمک کردن به مدیران ارشد استان است و می خواهیم به مدیران ارشد استان مشاوره بدهیم و پتانسیل های استان را به مدیران معرفی کنیم مخصوصاً به استاندار جدید که بومی هم نیست و ممکن است با خیلی از ظرفیت‌های استان آشنایی نداشته باشد.

تدوین برنامه‌های کارشناسی توسعه‌محور اولویت شورای هماهنگی احزاب اصلاح‌طلب
ما در صدد تدوین برنامه‌های کارشناسی توسعه‌محور برای استان هستیم و اعلام آمادگی می‌کنیم که به عنوان مشاورین استاندار و مطلع به امور استان به ایشان کمک می‌کنیم و راهکار پیشنهاد می‌دهیم. استان ایلام یک استان محروم نیست، ۴ میلیارد مترمکعب روان آب دارد که از این ۴ میلیارد، نزدیک ۶۰۰ میلیون مترمکعب استفاده می‌شود. ۶۴۰ میلیون مترمکعب آب زیرزمینی دارد و به دلیل برداشت بی‌رویه و ناسالم کف آب ایلام غیرقابل استحصال است. ۵۰۰ میلیون مترمکعب سهم برداشت از آب کرخه را داریم که از این ۵۰۰ میلیون، ۵۰ میلیون استفاده می‌کنیم. ۳۴۰ هزار هکتار زمین قابل کشت داریم که براساس اطلاعات اعلام شده ۸۰ هزار زمین آبی داریم، یعنی ۲۴۰ هزار هکتار زمین کشت دیم داریم. چه دلیلی دارد که استانی که ۴ میلیارد روان‌آب دارد باید ۲۴۰ هزار هکتار زمین دیم داشته باشد. استان ایلام حدود ۱۵ میلیارد بشکه نفت در میدان‌های اکتشافی هم چون میدان‌های دانان، دال پری، عین خشک، بیات، دهلران، بلوک اناران، آذر و چنگوله دارد که اگر بصورت درست و با تکنولوژی امروزی بهره‌برداری شوند تا ۸۰ درصد قابل برداشت است یعنی ۱۲ میلیارد بشکه نفت در ایلام قابل یرداشت خواهد بود. استان ایلام دومین استان نفت خیز کشور است، ما در ۸ میدان بیجار، کمانکوه، تنگه قیر، سمند، هالوژ، ویزن ها، کبیرکوه میدان گازی با ۱۳ تریلیون فوت مکعب داریم و بعد از استان بوشهر که ۳۲ تریلیون فوت مکعب گاز دارد و اولین استان است ما دومین استان کشور هستیم. ۱۱ درصد نفت و گاز کشور در استان ایلام ذخیره اشت. حدود ۱۷۵ هزار بشکه نفت در دهلران استخراج می‌شود و به سمت جنوب می رود. زمستان سال ۹۵ میدان آذر با ۱۵ هزار بشکه شروع به بهره‌برداری کرده است و امروز به ۳۲ هزار بشکه رسیده است. البته قرار است ۲۰ حلقه چاه در فاز اول حفر شود تا ۶۵ هزار بشکه نفت استخراج شود. در میدان چنگوله نیز قرار است ۶۵ هزار بشکه نفت استخراج شود. دولت نیز فاز دوم آذر را در دستور کار قرار داده است که برابر با فاز اول است و ۲۰ حلقه چاه دیگر احداث کند. عراق نزدیک به ۷۰هزار بشکه نفت از میدان مشترک آذر و بدره بهره‌برداری می‌کند که در یک میدان مشترک ارقام بهره‌برداری باید نزدیک باشد.

منبع: فریاد

اخبار مرتبط

نظرات

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
452
روز گذشته
انتخابات ۹۶

خبرنگار ما شوید