رفتن به بالا

پایگاه رسمی اطلاع رسانی حزب اعتماد ملی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۳۱ فروردین ۱۳۹۷
  • الجمعة ۴ شعبان ۱۴۳۹
  • 2018 Friday 20 April
    تهران لطیف
    ۶۴(°F)
    وزش باد ٧(mph)
    فشار ٢۵.٨۵(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٨۵(in)
اوقات شرعی

به گزارش اعتماد ملی به نقل از ایسنا، کردونی در اولین کنگره علمی حقوق شهروندی با رویکرد فرهنگی با بیان اینکه حقوقدان نیستم و نگاه حقوقی ندارم، گفت: سیاستمدار نیستم و نگاه سیاسی ندارم. باورم هم این نیست که حقوق شهروندی فقط یک رویکرد فرهنگی است. دانش آموخته سیاستگذاری عمومی هستم و در این چارچوب می‌خواهم بگویم حقوق شهروندی بیشتر از اینکه به رویکرد سیاسی یا حتی صرف فرهنگی حقوق شهروندی در جامعه نیاز باشد ما به یک نگاه سیاستی نیاز داریم. ما حقوق شهروندی را در یک مفهوم پالتیک بیس به یک مفهوم پالسی بیس تبدیل کنیم. برای چارچوب رویکرد سیاستی هم تلاش می کنم هفت گذاره را مطرح کنم.

دستیار وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در حقوق شهروندی با بیان اینکه در تابستان سال ۱۹۶۳ بزرگترین جنبش حقوق مدنی در آمریکا اتفاق افتاد که در آن حدود ۳۰۰ هزار نفر برای سخنرانی مارتین لوتر جمع شده بودند، گفت: از میان این جمعیت ۳۰ درصد سفیدپوست بودند. آن زمان نه شبکه‌های اجتماعی بود و نه سیستم دولتی از آن‌ها حمایت می‌کرد پس چه دلیلی داشت که یک سوم از جمعیت ۳۰۰ هزارنفری برای سخنرانی یک سیاه‌پوست آمده بودند؟ در سال ۲۰۱۱ بزرگترین جنبش هند اتفاق افتاد، چه دلیلی داشت آن همه مردم در یک راهپیمایی عظیم شرکت کنند و حرف بزنند؟

وی افزود: زمانی که رئیس جمهور سابق چک به قدرت می‌رسد، می‌گوید به عنوان رئیس جمهور وظیفه خود می‌دانم آنچه که مردم فکر می‌کنند و باور دارند بگویم. مردم وقتی ما را باور دارند که باورهایشان را بیان کنیم. من فکر نمی‌کنم آنچه انجام می‌دهیم یا نحوه انجام کار ما مردم را به باور برساند. ما باید بتوانیم باور مردمی را ارتقاء دهیم. انقلاب ما این است که تغییر گفتمان دهیم. بنابراین نکته اول این است که در مسیر حقوق شهروندی بدانیم در کدام مسیر برویم تا مردم باورمان کنند. آن زمان است که حقوق شهروندی دیگر یک مفهوم آکادمیک نیست.

کردونی با بیان اینکه در یکی از شهرهای کوچک سنگال جمعی از جوانان متوجه شدند که بخش کوچکی از کودکان این شهر بازمانده از تحصیل هستند، ظرف دو سال جنبش هدفمندی را اجرا کردند که به موجب آن ۴۰۰۰ کودک به تحصیل بازگشتند، گفت: البته دولت سنگال که ثروتمند هم نیست به آن جنبش محلی کمک کرد. دومین گذاره سیاست‌گذاری در حقوق شهروندی این است که از خود بپرسیم چگونه یک دولت تصویرگر می‌تواند موسسات خیریه را برای رسیدن به اهداف محلی مورد حمایت قرار دهد تا حقوق محلی مردم هم محقق شود. تجربه سوم مربوط به بلغارستان است. در اوج بحران اقتصادی قانون حمایت از معلولین را حمایت می‌کند و آن را به موسسات غیردولتی معرفی می‌کند در نتیجه گذاره سوم سیاستی این است که دولت اگر بخواهد از بالا به پایین سیاست‌های خود را اجرا کند چگونه ساختارهای گفت‌وگو و ارتباط ساختارمند با موسسات غیردولتی را با گروه‌های ذی‌نفع نهادینه کند تا سیاست های خود را به نقطه مطلوب برساند؟

وی گذاره چهارم سیاستی را معطوف به تجربه‌ای از آمریکا دانست و اظهار کرد: در سال ۱۹۷۳ بعد از شکل‌گیری جنبش حقوق‌های مردمی اولین قانون مختص معلولان تصویب می‌شود. این قانون تا سال ۱۹۹۰ به روز می‌شود. نکته بعدی این است که حقوق شهروندی یک مفهوم پایان‌ناپذیر است. این حقوق اولا یک مفهوم تأثیرپذیر است و دوما حقی است که یک شبه به دست نمی‌آید. مشخصا باید اعلام کنیم حقوق شهروندی جز با ممارست و تلاش به سرانجام نرسیده و اتفاقا در نقاط زمانی مختلف شکل‌های جدیدی هم ایجاد شده است.

وی یکی از عوامل اسطوره شدن را این دانست که کاری انجام شود که تصور اجرایی شدن آن وجود ندارد و عنوان کرد آنچه باید برای گروه‌های آسیب‌پذیر مورد توجه قرار گیرد این است که اتفاقا وقتی می‌توانیم حقوق شهروندی معلولان را محقق شده کنیم که زندگی عادی یک معلول یک قاعده باشد نه استثنا. جامعه زندگی عادی یک زن سرپرست خانوار تنها را یک عملکرد قهرمانانه نبیند بلکه آنقدر باید این امر را تسهیل کرده باشد و زندگی آسان و انتخاب آسانی باشد که مفهوم قهرمان به یک قهرمان معمولی بدل شود.

کردونی افزود: ما در حوزه گروه‌های آسیب‌پذیر می‌توانیم بگوییم حقوق شهروندی بخشی را محقق کرده است. اگر یک معلول در همایشی که ما برگزار کردیم بتواند به بانک آن دسترسی پیدا کند این مفهوم محقق شده است که یک مفهوم قهرمان‌گونه از زندگی گروه‌های آسیب‌پذیر در جامعه را مورد توجه قرار می‌دهد. در نتیجه مفهوم حقوق شهروندی آن‌ها را در حالتی که محقق نشده است، بررسی کنیم. گذاره مربوط به این توضیح این است که چگونه می‌توانیم زندگی را برای گروه‌های آسیب‌پذیر عادی کنیم؟ نکته بعد این است که حقوق شهروندی معطوف به مردم و شهروندان است. وقتی من به عنوان دستیار شهروندی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی از حقوق معلولان صحبت می‌کنم معلولان باید ارزیابی کننده صحت ادعاهای ما باشند و بگویند چقدر از حقوق‌شان محقق شده است، یا اگر در وزارت علوم از حقوق محقق شده دانشجویان صحبت می‌کنیم دانشجویان باید نظارت‌کننده و ارزیابی‌کننده باشند.

وی عنوان کرد: در جامعه ما حقوق‌های مدنی از تدوین مسئله تا ارزیابی مسئله باید مشارکت‌کننده و فعال باشند و نمی‌توان گروه‌های ذی ربط را فقط در اجرای سیاست دخیل کرد. اگر در منشور حقوق شهروندی در ماده ۵ از حقوق معلولان صحبت می‌کنیم آن‌ها باید در تحقق حرف اول را بزنند. چگونه می توانیم صدای ذی ربط را بشنویم؟ در جامعه صداهای خاموش و نشنیده زیاد داریم. بخشی از اقشار مانند دانشجویان می‌توانند صدای خود را بلند کنند. سال‌ها قبل دبیر انجمن علمی دانشجویان بودم. هر گاه حقی از ما زایل می‌شد تحصن می‌کردیم. صدایمان هم شنیده می‌شد اما بسیاری از گروه‌ها صدایشان شنیده نمی‌شود.

کردونی با بیان اینکه گام مهم در پیشبرد حقوق شهروندی این است که صدای گروه‌هایی که صدای ضعیفی دارند، شنیده شود، اظهار کرد: نکته آخر اینکه تصورم این است در حوزه حقوق شهروندی به این تصمیم برسیم که حقوق شهروندی را اجرا کنیم. یک تفاوت مهم این است که برای مثال من تصمیم می‌گیرم دو هفته دیگر به اهواز بروم. این تصمیم من است و تا اجرا نشود کسی نمی‌تواند آن را قضاوت کند. اما سیاست این است که بگویم دو هفته بعد با قطار ساعت ۲ در صندلی فلان با فلان نیت قصد سفر به اهواز دارم.

وی در پایان خاطر نشان کرد: برداشتم این است که تدوین برنامه اقدام حقوق شهروندی به بروزرسانی نیازمند است و حقوق شهروندی باید از تصمیم سیاست‌مدار به سیاست سیاست‌مدار حرکت کند. پیشنهاد من این است که در اجرای حقوق شهروندی به سیاست مدون شفاف، قابل بررسی و ارزیابی برسیم تا در مسیر سخت و طولانی تأمین حقوق شهروندی گام برداریم.

انتهای پیام

اخبار مرتبط

نظرات

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
336
روز گذشته
انتخابات ۹۶

خبرنگار ما شوید